GMS, AB’yi Hindistan Gemi Geri Dönüşümünü Tanımaya Çağırıyor
GMS, Avrupa Komisyonu’na Hindistan’daki gemi geri dönüşüm tersanelerinin AB listesine alınması için çağrıda bulundu.
Dünyanın önde gelen nakit karşılığı gemi alım şirketlerinden biri olan GMS, Avrupa Komisyonu’na yaptığı çağrıda, nitelikli Hint gemi geri dönüşüm tersanelerinin AB Gemi Geri Dönüşüm Yönetmeliği (EU Ship Recycling Regulation – SRR) çerçevesinde Avrupa Listesi’ne eklenmesini talep etti.
Şirket, Hindistan’daki 110’dan fazla tersanenin, Uluslararası Klas Kuruluşları Birliği (IACS) üyesi kuruluşlar tarafından verilen Hong Kong Sözleşmesi (HKC) Uygunluk Beyanına sahip olduğunu vurguladı. Ancak son on yılda yapılan 35 resmi başvuru ve Avrupa Komisyonu tarafından gerçekleştirilen en az 10 denetime rağmen, henüz tek bir Hint tersanesinin bile Avrupa Listesi’ne alınmadığı belirtildi.
GMS Başkanı Anil Sharma, konuyla ilgili açıklamasında, “Bu durum, standartların ya da doğrulamanın başarısızlığı değil, siyasi iradenin eksikliğidir” ifadelerini kullandı.
Hindistan, son 40 yılda 8.500’den fazla gemiyi sökerek 67 milyon tondan fazla çeliği geri kazandı. Ülkenin en büyük geri dönüşüm merkezi olan Alang, yıllık 4,5 milyon tonluk gemi geri dönüşüm kapasitesine sahip olup, bu rakamın AB tarafından onaylanan tüm tersanelerin toplam kapasitesini aştığı ifade ediliyor.
GMS’nin yaptığı yaşam döngüsü analizine göre, Alang’da çeliğin geri dönüştürülmesi, yeni çelik üretimine kıyasla %58 daha az CO₂ emisyonu yaratıyor ve gemi malzemelerinin %98’inden fazlası geri kazanılabiliyor.
Şirket, Avrupa’daki birçok tesisin hurda çeliğin büyük kısmını eritip yeniden işlenmek üzere Asya’ya ihraç ettiğini ve bunun da ek emisyonlara sebep olduğunu belirtti.
GMS, gemilerin Avrupa’ya yönlendirilmesinin de önemli miktarda karbon emisyonuna neden olduğunu vurguladı. Örneğin, bir Panamax dökme yük gemisinin Avrupa’ya taşınması yaklaşık 3.800 ton CO₂ emisyonu yaratırken, büyük bir ham petrol tankerinin 3.000 deniz mili daha uzağa yönlendirilmesi 600 ton ek CO₂ emisyonuna yol açabiliyor.
Modern tesisler ve çevre altyapısı
GMS, modern Hint geri dönüşüm tesislerinin beton zeminler üzerinde ve kapalı devre drenaj sistemleriyle çalıştığını belirtiyor. Tehlikeli maddelerin ise Tehlikeli Maddeler Envanteri (IHM) ve devlet tarafından kontrol edilen bertaraf sistemleri ile yönetildiği ifade ediliyor. Şirket, uyumluluğun coğrafyaya değil altyapıya ve denetimlere bağlı olması gerektiğini vurguladı.
Avrupa Birliği’nin Hint tersanelerini listeye almamasının gerekçesi olarak, OECD ülkelerinden OECD dışı ülkelere tehlikeli atık ihracatını sınırlayan Basel Sözleşmesi’nin Yasaklama Değişikliği gösteriliyor. GMS, bu düzenlemenin Hindistan’ın gemi geri dönüşüm sektörünü modernize etmesinden önce yürürlüğe girdiğini savunuyor. Ayrıca Hindistan’ın Hong Kong Sözleşmesi’ni 2019 yılında, birçok AB ülkesinden önce onayladığına dikkat çekiliyor.
GMS, Avrupa Komisyonu’na, nitelikli Hint tersanelerini Avrupa Listesi’ne dahil etmeye, Hong Kong Sözleşmesi’ni küresel standart olarak tanımaya ve Basel ile HKC arasındaki çelişkileri coğrafi yasaklar yerine tesis bazlı değerlendirmelerle çözmeye çağrıda bulundu. Öte yandan BIMCO’nun projeksiyonlarına göre, 2032 yılına kadar yaklaşık 15.000 geminin geri dönüşüme girmesi bekleniyor. Avrupa’daki geri dönüşüm kapasitesinin ise bu talebi karşılamakta yetersiz kalacağı öngörülüyor.
Hindistan’daki gemi geri dönüşüm sektörünün yaklaşık 15.000 doğrudan ve 500.000’den fazla dolaylı istihdam sağladığı belirtiliyor. GMS Ticaret Sorumlusu Kiran Thorat, Avrupa Komisyonu’nu eleştirerek, “Alang’daki tesisler büyük yatırımlar yaptı, binlerce işçiyi yeniden eğitti, altyapıyı yeniden kurdu ve küresel ölçekte en düşük yaşam döngüsü karbon ayak izlerinden birine ulaştı. Ancak Avrupa Komisyonu, şeffaf bir gerekçe sunmadan onayı vermeyi reddediyor. Bu durum, AB’nin kendi sürdürülebilirlik hedeflerinin güvenilirliğini zedeliyor” dedi.
